zorgenvoormamma

Mijn lieve moeder is ons ontvallen op 13 juni 2018. Ik ben er intens verdrietig over, logisch we waren zeer aan elkaar gehecht. Vervlochten eigenlijk door alles wat het leven op ons pad wierp. 20 jaar na het overlijden van mijn lieve zus, die in 1998 overleed aan een hersentumor heeft mijn moeder zich herenigd met haar. Daar zag ze erg naar uit. Ik weet dat het goed is zo, maar het gemis is enorm. De vorige keer dat ik een blog poste was op 13 mei, mijn moeder was toen al slecht aan het eten. En het werd alleen maar erger daarna eigenlijk. Het leek wel alsof mijn moeder niet meer kon slikken en als het dan wel lukte met veel geduld en tijd dan moest ze daarna ook vaak overgeven. In die maanden was het behoorlijk warm en met overgeven verlies je niet alleen voedingsstoffen maar ook veel vocht. Ik ging iedere dag naar haar toe en hielp dan met de lunch die veelal bestond uit vla of yoghurt, ik vroeg de kok om een gladde soep te maken zodat mijn moeder vitamines en eiwitten binnen...

In mijn eerste blog van 22 januari benoemde ik een aantal zaken waar ik in dit blog over wil gaan schrijven: -jullie meenemen in wat ik zo met mijn moeder meemaak - een beetje een beeld schetsen van de moeder waar ik zo verschrikkelijk trots op ben en van hou. Iedereen wordt gevormd door de dingen die we in ons leven meemaken dus daar wil ik wat over vertellen. - vertellen over waar ik al mantel zorgend tegenaan loop in regelingen, zorg, contacten met de zorgverleners, verzekering etc - ga ik op zoektocht naar wat er nu eigenlijk geregeld is voor mantelzorgers, mantelzorgen is een term die de overheid vaak en graag bezigt maar hoe worden wij daarin geholpen - hoe combineer je mantelzorg met je werk, studie en hou je er ook nog een beetje een sociaal leven op na -ik wil vooral mijn moeder kwaliteit van leven geven en doe dus graag leuke dingen met haar, die activiteiten wijzigen mee met de fases die mijn moeder doormaakt - hoe ik omga met het verdriet om de ziekte van m...

Hai ! Daar ben ik dan. Al een tijdje denk ik erover om een blog te beginnen over het mantelzorgen voor mijn moeder. Ik blog al een paar jaar met tussenpozen over mijn consuminder vorderingen en ik hou erg van schrijven. En ik ondersteun mijn moeder al jaren met steeds meer zaken, het begon ooit met het invullen van haar belastingaangifte. In die tijd,  zo'n 25 jaar geleden, was mijn moeder geheel zelfstandig maar de belasting deed een consulent voor haar. Ik kon dat beter en voor niks dus toen hebben we samen besloten dat ik het voortaan zou doen. Maar met het groeien der jaren groeide ook mijn aandeel in het ondersteunen van mijn moeder, dat ging ongemerkt en met liefde. Zij heeft mij en mijn zus ook altijd geholpen waar ze kon, dus is dit voor mij de normaalste zaak van de wereld. Groot was mijn verdriet toen ik een jaar of 4 tot 5 geleden constateerde dat mijn moeder echt achteruit ging en dat ze het  monster Alzheimer wat ook haar twee oudere zussen getroffen ...